Παρασκευή, Ιανουαρίου 20, 2017

Ωδή εις τους καθηγητές


Τη σχολική καριέρα μου
σήμερα μνημονεύω
και τους καθηγητάδες μας
κομψώς κοροϊδεύω.

Με σεβασμό εστάθηκα,
στη βέσπα του δασκάλου,
που μόλις την ακούγαμε,
φωτιά του αστραγάλου.

Τρέχαμε και κρυβόμασταν
μην και μας συναντήσει
και εις αύριο το μάθημα
να πούμε μας ζητήσει.

Με τις δενδροφυτεύσεις  μας
πρασίνισε ο τόπος,
καταλαβαίνεις έπειτα
πως άξιζε ο κόπος.

Και μας εδίδαξε πολλά,
είχε αρχές και ήθος,
εις τη συνείδηση όλων μας
θα παραμείνει μύθος.

Έπειτα μεγαλώσαμε,
αλλάξαμε σχολείο,
ήρθαν τα πρώτα κρούσματα
απ’  το σκασιαρχείο.

Νέο πάλι ξεκίνημα,
η πρώτη εφηβεία,
μα θέλει διαχείριση,
δεν φτάνουν τα πτυχία.



το υπόλοιπο στην....υπό έκδοση συλλογή Ωρολόγιον το σκωπτικό

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική. 

Σιγάλας Μακάριος


Related Posts :



Δεν υπάρχουν σχόλια: