Τρίτη, Αυγούστου 08, 2017

Ωδή εις την επονομαζόμενη κρίση


Όπου βρεθείς και όπου σταθείς,
με όποιον και αν μιλήσεις,
«έχουμε κρίση» θα σου πεί,
δεν το δες στις ειδήσεις;

Άκουσε φιλαράκι μου
γιατί δεν πάει άλλο,
μας πρήξαν με τη φράση αυτή,
μη μου πατάς τον κάλο.

Η  λέξη κρίση  εφτιάχτηκε
για να σου περιγράψει ,
πως θα μπορέσει η τράπεζα,
τη σύνταξη να αρπάξει.

Έχει για υπαλλήλους της
κόμματα και κανάλια,
σου πιπιλάνε το μυαλό
κάθε λογής ρεμάλια.

Αυτή η αναστάτωση
ειν’ προσχεδιασμένη,
έτσι ληστεύουν σήμερα,
όλα της γης τα έθνη.
  
Σε βάλανε εις το ζυγό,
κοντεύουν δέκα έτη,

Δευτέρα, Ιουλίου 24, 2017

Ωδή εις τον Ιατρό






Πήγα μια μέρα στο γιατρό
με πόνο στα πλευρά,
μου ρίξανε μια αγκωνιά,
δεν ένιωθα καλά.

Έκανα στο δημόσιο
μια ακτινογραφία,
δεν έβγαλε συμπέρασμα,
με έστειλε για άλλη μια.

Στο τέλος με συμβούλεψε:
«κάνε μαγνητική»,
κανόνισε και ραντεβού,
σε ιδίου κλινική.

Μου κόστισε το τίποτα
τριακόσια ευρουλάκια,
κοντά μισό μηνιάτικο,
για κείνον ψιχουλάκια.

Μ΄ έστειλε και στη φίλη του,
την φαρμακοποιό,
μου ’γραψε δέκα φάρμακα,
πώς να μη ζαλιστώ…

Κρέμες, χαπάκια μπόλικα
και κάνα δυο μαντζούνια,
με βάρεσε στην κεφαλή
με κάτι ροζ τακούνια.

Είναι οι Έλληνες γιατροί
στις συνταγογραφήσεις,
πρωταθλητές στο άθλημα,
πάρε «κουμπιά» να ζήσεις.

Έχω λιγάκι πυρετό,
«γιατρέ θα μου περάσει;»

Δευτέρα, Ιουλίου 10, 2017

Ωδή εις τους επαναστάτες (αναρχικούς)



Σήμερα θα καταπιαστώ
με κάτι επαναστάτες,
που κάμουνε εξέγερση
με του μπαμπά τις πλάτες.

Της βιοπάλης θέματα
δεν έχουνε να λύσουν,
ακόμα και το σκύλο τους
άλλοι θα τον ταΐσουν..

Το καπελάκι τους στραβά
σε επιταγές της μόδας,
τραβάνε κι ένα ρέψιμο
απόρροια της σόδας.

Με το Ολ Σταρ πατούμενο
ογδόντα ευρουλάκια,
φούτερ κουκούλα Ντιζελιά
και Ντόλτσε μποξεράκια.

Κι είναι διανοούμενοι
διαβάζουνε  Προυντόν,
τρώνε σαλάτα πράσινη
με γαλλικό κρουτόν.

Μεγάλο τους επίτευγμα
Μπακούνιν να αναλύσουν,

Δευτέρα, Ιουνίου 26, 2017

Ωδή εις τους ευρωλιγούρηδες




Στην κοινωνία ανέκαθεν
αυτοί που έχουν χρήμα
τηρούνε στάση εις τη ζωή
σα να απαγγείλουν ποίημα.

Με στόμφο και με έπαρση
μετρούνε τα ριάλια
κι άμα εβγαίνουνε πολλά,
τους τρέχουνε τα σάλια.

Με πλούτη εις τις τράπεζες
διαβαίνουνε στο βίο
και το παιδί του γείτονα
πεθαίνει από το κρύο.

Μόνη τους έγνοια ολημερίς
είναι λεφτά να βγάλουν,
την Κυριακή στην εκκλησιά
τρέχουνε για να ψάλλουν.

Και δώστου μεγαλόσταυροι
και φανερή μετάνοια,
κι ούτε του αγγέλου τους νερό,
μιλάμε για παράνοια.

Εις τη φτωχή συνείδηση
αντίβαρο είν’ ο πλούτος,
να χεις διαμάντια και χρυσά
κι ας είσαι και τοιούτος.

Ο σεβασμός κερδίζεται
με βάση τους παράδες,
δε πα να είσαι κάθαρμα
σου κάνουν τεμενάδες.

Κι έχουν σκοτούρες φίλοι μου,
να κάνουν επενδύσεις,

Παρασκευή, Μαΐου 26, 2017

Ωδή εις τους μουλαράδες



Η Σαντορίνη φίλοι μου
φημίζεται ως πρώτη,
πως είναι η πιο έμορφη
εις όλη την Ευρώπη

Σοφοί ήταν οι προπάτορες
την έλεγαν Καλλίστη,
μάλλον δε θα λογάριαζαν
τον  Κιτσ-αρο τον κτίστη.

Βλέπεις δεν σήκωναν αυτοί
διώροφα χοτέλια,
συμμαζεμένοι οικισμοί,
τα πάντα στην εντέλεια

Μα άλλα ήθελα να πω
και αλλού εδώ μας πάει,
το θέμα μας την σήμερον
καίει και ζεματάει.

Είναι κάτι νομάτηδες
γνωστοί ως μουλαράδες,
που «διαφημίζουν» το νησί
σ’ όσους έχουν παράδες.

Με το που καταφτάνουνε
τουρίστιδοι στο μόλο,
τρέχουν για να προλάβουνε
να πιάσουν λίγο… κώλο .

Χρησιμοποιούνε ως «ταξί»
γαδούρια και μουλάρια
και τα φορτώνουν τα άμοιρα,
με ευτραφή θρεφτάρια.

Αγκομαχούν τα ζωντανά
τις σκάλες να ανέβουν
και όταν δεν πάνε γρήγορα
βούρδουλα επιστρατεύουν.

Και το χουνε συνήθειο
δεν βάζουν πισιλίνα,

Τρίτη, Μαΐου 16, 2017

Ωδή εις τους Χρυσαυγουλάδες.








Εις την Ελλάδα σήμερα 
εν έτη δέκα επτά
πολλοί έχουν παραπλανηθεί
απ΄τα φασισταριά,

Και λέμε παραπλανηθεί
γιατί μέσα στο χάος,
παρουσιάζεται έμορφος
και ένας μουνούχης τράος.

Διαίρει και βασίλευε
σα θες να κυβερνήσεις,
αριστεροί και δεξιοί
σε στέρφες αναλύσεις.

Τον κόσμο να μαντρώνουν
σε κόμματα κλουβιά,
μη τύχει και συσπειρωθεί
και βρουν χοντρό μπελά.

Πάνε οι παλιές οι εποχές
που οι νοσταλγοί του Φύρερ
ήταν καμιά διακοσαριά,
έπαιζε ακόμα ο Σίρερ.

Τα φέραν έτσι δυστυχώς
στραβά οι περιστάσεις,

Τρίτη, Απριλίου 25, 2017

Ωδή εις το δήθεν



Σήμερα έχω όρεξη
να το διασκεδάσω
και το προφίλ αμφότερων
να κάτσω να χλευάσω.

Θα αποτελούσε έλλειψη
να μη σας αναφέρω,
πως η εν λόγο ασθένεια
με κάνει να υποφέρω.

Είναι  η παλιοκατάσταση
συνήθως που  αναγκάζει,
να μοιάζει κοριτσόπουλο,
με πόρνη απ΄τη Βεγγάζη.

Γυμνός ξυπνάς κάθε πρωί
μα βάζεις προσωπείο,
την έρμη την Αλήθεια σου
κλειδώνεις στο ψυγείο.

Είναι το δήθεν φίλοι μου
που κουβαλάμε όλοι,
άλλοι του δίνουνε φαί
και άλλοι βιτριόλι.

Γι αυτό και εσύ επέλεξε
αν είσαι από κείνους,

Τρίτη, Απριλίου 11, 2017

Ωδή εις τον Νεοέλληνα



Επί ματαίου σκέφτομαι
το χάλι της Ελλάδας,
που γόνους  έχει σήμερα
με βλέμμα αγελάδας.

Μπροστά στην τηλεόραση
αράζουν νύχτα μέρα
και δεν κουνάνε δάχτυλο,
λες να έχουν φάει σφαίρα;

Κρατούν ζερβά το κινητό,
συνδέονται στο τάμπλετ,
αποστηθίζουν Σεφερλή,
δεν ξέρουνε τον Άμλετ.

Κάνουνε επανάσταση
από την πολυθρόνα,
θα έχουνε στην κεφαλή
πολύ βαριά κοτρόνα.

Ο κόσμος γύρω χάνεται,
βαρκούλες αρμενίζουν,
γουστάρουνε Λαζόπουλο,
σαν κότες χαχανίζουν.

Το πρότυπο κάθε αγοριού
είναι να γίνει Σάκης

Τετάρτη, Μαρτίου 29, 2017

Ωδή εις τους ψαράδες







Στη θάλασσα αρμενίζουνε
πολλών λογιών ψαράδες
θα συναντήσεις τους σωστούς
μα υπάρχουν κι οι φονιάδες.

Σκέπτονται μόνο πως ευρά
η τσέπη θα γεμίσει,
με τις Αρχές τα χουν καλά,
βρώμικο αλισβερίσι.

Ψαρεύουν με την ανοχή
απ’ τα λιμεναρχεία,
με τεχνικές παράνομες,
πλήρης ασυδοσία.

Παίρνεις τηλέφωνο και λες:
«βλέπω μια τράτα σέρνει»,
είναι δυο μέτρα απ΄ την ακτή,
σου λεν: «κουκιά θα σπέρνει».

Τους δίνουν νέες άδειες,
στόλο να εξοπλίζουν,
και καταστρέφουν το βυθό,
με βία τον θερίζουν…

Αν θες να φας καλό σαργό
νερόμπατσο έχε φίλο,
αλλιώς σε βλέπω αδερφέ
να τηγανίζεις σκύλο.

Εξαγγελίες, φούμαρα,
χορτάσαμε στα λόγια,
πως πιάνουν τους παράνομους,
και τα λοιπά  λαμόγια.


Αυτοί που κάμουνε ζημιά
μεγάλη εις τη φύση,

Κυριακή, Μαρτίου 19, 2017

Ωδή εις τον σύντροφο




Του τόπου τούτου γέννημα
μεγάλε ευεργέτη,
από νωρίς σε κέρδισε
του Στάλιν το σεκλέτι.

Στάθηκε πρωτομάστορας
στην έγερση πλατείας,
με έξοδα κοινωφελή
και κάρτα απορίας.

Μέλος στο κυνο-βούλιο
εις όλα λέει όχι,
μα λόγος για να αντισταθεί…
αργεί το πρωτοβρόχι.

Μιλά για επανάσταση
Παρισινής Κομμούνας,
σε ακροατήριο παιδιών
μιας ευτραφούς γουρούνας.

Πολύ καλά κλειδώνονται
του Περισσού οι πόρτες,
μη γίνει κάνας έλεγχος
σε απανταχού αγρότες.

Αγρότες είναι ή γιατροί,
για πράκτορες της Στάζι,
αυτό το ξέρει η ομάς
που πράσινα αρπάζει.

Τον πλάνεψαν τα θέλγητρα
μιας κοσμοθεωρίας,
που επιθυμεί τον άνθρωπο
μέλος μιας συμμορίας.

Φωνάζει και οδύρεται
σαν την κακιά τη χήρα,